De twee vlaggen van Vlaanderen
 Vlaanderen
heeft twee vlaggen. Geen van de twee heeft iets te maken met
Belgie, politieke partijen of een ideologie. Het zijn twee
vlaggen die, per toeval, in onze geschiedenis bij ons zijn
terecht gekomen en daar hun rol hebben gespeeld en nog spelen.
Het spijtige, of beter het laakbare vanwege onze politieke ‘Vlaamse’leiders
is dat ze nooit iets gedaan hebben om deze vlaggen in de
juiste context te zetten en de bevolking de juiste informatie
te geven. Daardoor zijn er veel misverstanden over die vlaggen
en wordt er veel over geruzied. Daarbij, en wellicht het
ergste, komt dat mensen die zich hier komen vestigen ook
geen informatie krijgen en dus zelf een betekenis eraan geven.
En dit geeft aanleiding tot veel misverstanden en zelfs bedreiging
voor deze mensen die zich met een van de twee vlaggen durven
vertonen.Het verziekt de sfeer tussen de allochtonen en autochtonen
en dat is erg omdat meer en meer autochtonen graag Vlaming
willen zijn maar weerhouden worden omdat ze o.m de Vlaamse
vlag, welke dan ook, zien als een negatief gebaar ten aanzien
van hen.
Men kan het partijen die een van die vlaggen gebruiken
verwijten maar elke partij is vrij een van de twee of zelfs
geen ervan
te gebruiken Het verwijt treft onze leiders die, de taak
hebben om de nodige informatie op basis van feiten en zonder
duiding te brengen, bv in het onderwijs.
Maar het is een schande dat hierover geen informatie geven
wordt zoals ook het Vlaamse volkslied niet aangeleerd wordt.
Als er toch iets over verteld wordt in bv het onderwijs
dan is dat eigen initiatief van de leerkracht die niet
over het
nodige didactisch materiaal beschikt en het vaak bij ons
komt vragen. Het verhaal dat hierna
volgt is het verhaal dat wij dagelijks vele malen vertellen
omdat de mensen het ons vragen het
is het verhaal dat wij vertellen aan allochtonen waarmee
we,
dikwijls via een scheldwoord of bedreiging, tot een babbel
komen.
Over de herkomst heerst onduidelijkheid en ieder die daarover
zijn mening geeft weet dat er snel iemand, zelfs meerdere
iemands, opduiken om te zeggen dat je verhaal fout is.Maar
het belang ligt niet zozeer in de verre geschiedenis maar
wel in de rol van die vlaggen vanaf het ontstaan van België en
dat deel is vrij duidelijk: de twee versies
van Vlaamse Leeuwenvlaggen.
Als je een Vlaamse vlag ziet wapperen dan zie je soms een
vlag met een totaal zwarte leeuw op een geel veld of soms
een met een zwarte leeuw met rode tong en klauwen en nog
hier en daar een streepje wit op een geel veld. Vraag je
naar het waarom daarvan dan stuit je op heelwat onwetendheid
of fantasierijke verhalen. Een van het meeste gehoorde is
dat de geel-zwarte versie de vlag zou zijn van een politieke
partij. Niets is echter minder waar. Ook zijn wij niet het
enige volk dat twee versies heeft van haar vlag. Zo heeft
Nederland er ook twee –rood, wit, blauw en de oranje
vlag met leeuw-, hetzelfde is waar voor de Catalaanse en
de Schotse vlag enz... De twee Vlaamse vlaggen zijn in onze
geschiedenis al eeuwen aanwezig. De Geel-Zwarte kwam in Vlaanderen
rond de jaren 800 via de familie Plantagnet die veel invloed
in Vlaanderen had. Deze met rode tong en klauwen bracht Diederik
Van Den Elzas graaf van Vlaanderen mee van de kruistochten.
De twee zouden aanwezig zijn geweest tijdens de Guldensporenslag
Keizer Karel gebruikte de Geel-Zwarte als vlag van zijn bezit
Vlaanderen. Zo zie je dus doorheen onze geschiedenis soms
de ene dan de andere versie en soms de twee.
Tijdens de meer recente geschiedenis verliep het als volgt:
Toen
in 1830 België tot stand kwam verklaarde de overheid
België tot een Franstalig land en voerde het verplicht
gebruik van het Frans in in de kaders van het leger, het
bestuur, de overheidsadministratie, rechtspraak en in het
onderwijs vanaf het middelbaar. Zo doemde zij het Vlaams,
of Nederlands als je wil, tot verdwijnen Dit bracht niet
enkel problemen met zich voor de gewone Vlaamse mensen die
geen Frans kenden maar bracht ook een sociale achterstelling
mee voor de Vlamingen wat betreft functies op hoger niveau
in staatsdienst. Men zou deze maatregel best een vorm van
kolonisatie kunnen noemen te vergelijken met wat de Belgen,
en andere koloniale mogendheden in hun kolonies, deden in
Congo waar ook de taal van de zwartjes moest wijken voor
het Frans de taal van de Belgische kolonisator. Daartegen
kwam vanuit Vlaanderen verzet en zo ontstond de ‘Vlaamse
Beweging’. Deze koos als symbool van haar verzetsstrijd,
ook ontvoogdingsstrijd genoemd, de geel-zwarte leeuwenvlag.
Gedurende vele jaren gebruikte de verenigingen en politieke
partijen die voor Vlaanderen opkwamen naast hun eigen vlag
de geel-zwarte leeuwenvlag. Zo liepen alle verenigingen en
partijen –ook deze die niet zo’n sterk Vlaams
imago hadden- die deel namen aan de marchen op Brussel achter
die vlag en ook tijdens de manifestaties voor Leuven Vlaams
gebeurde dit. Men kan dus gerust stellen dat deze vlag geen
enkele vereniging noch partij toebehoorde maar wel het gemeenschappelijke
symbool was dat door velen gebruikt werd in de strijd voor
de Vlaamse taal en het terugdringen van de sociale achteruitstelling
van de Vlamingen. En dit is nog steeds het geval. Je kan
rustig stellen dat dank zij die vlag we nu nog onze eigen
taal het Nederlands spreken Deze strijd was zo succesvol
dat een goede 30 jaar geleden België noodgedwongen werd
omgevormd tot een Federatie waar iedere deelstaat of gemeenschap
zoals we het noemen een eigen parlement en regering kreeg.
En daardoor ook een eigen vlag. De nieuwe Vlaamse overheid
koos toen niet voor de Geel-Zwarte vlag maar voor de gekleurde
en noemde ze: officiële vlag van de Vlaamse Gemeenschap.
Ze gebruikte natuurlijk enkel deze. De meeste verenigingen
echter die betrokken waren bij de ontvoogdingsstrijd bleven
de Geel-Zwarte vlag gebruiken. Bij de politieke partijen
waren er die naast hun partijvlag de officiële vlag
kozen en anderen, meer strijdbare, die de voorkeur gaven
aan de Geel-Zwarte. Daarmee kreeg Vlaanderen dus twee leeuwenvlaggen
wat een zekere spanning bracht tussen de twee, zeg maar,
groepen met wederzijdse verwijten en soms niet de mooiste
benamingen voor de vlag van de andere.
Vraag die men zich
kan stellen is: Waarom koos de overheid niet de Geel-Zwarte,
die toch de strijd gevoerd had, maar wel de gekleurde
als officiële vlag?
- Een mogelijkheid is omdat in de gekleurde de drie kleuren
van de Belgische vlag voorkomen.
- Een andere is dat de
Geel-Zwarte vlag te zeer betrokken was bij de collaboratie
met de Duitsers tijdens de wereldoorlog
en daardoor dus bezoedelt en niet meer waardig de officiële
vlag te zijn van Vlaanderen. Men wees daarvoor ondermeer
naar het Vlaams Legioen van Oostfrontstrijders die de
Geel-Zwarte vlag droegen. Maar dit argument is zeer gevaarlijk
vermits
de Waalse collaboratie die zeker niet minder was dan
de Vlaamse de Belgische vlag voerde. (Het Waals legioen
van
Oostfrontstrijders
voerde op hun uniform de Belgische vlag en Degrelle gebruikte
ze als zijn standaard). Was die dan nog wel waardig om
de officiële vlag van België te zijn? Soortgelijk
argument is geldig voor vele vlaggen o.m. De Franse,
Nederlandse, Noorse enz…
- Ook de stelling dat Geel-Zwarte
vlag niet kon omdat het de vlag zou zijn van een politieke
partij is onjuist
want we gaven hiervoor reeds aan dat meerdere partijen
en vele
verenigingen deze vlag gebruiken. Dus kan niemand ze
als ‘zijn’ vlag
opeisen. En tussen die partijen en verenigingen is het
ook niet steeds de grote vriendschap. Een sterk voorbeeld
is
de harde vete tussen het Vlaams Belang en het IJzerbedevaartcomité ondanks
ze alle twee voor Vlaanderen opkomen en de geel-zwarte
vlag voeren. Dus deze vlag is van partij noch vereniging.
Ze is
simpelweg het symbool van de Vlaamse ontvoogdingsstrijd.
Wellicht is de echte reden te vinden binnen de politiek
die andere argumenten heeft gebruikt dan de burger. Want
het
is een feit, we baseren ons op onze verkoop van 15000
vlaggen per jaar nu al 8 jaar lang, dat nog steeds 2/3de
van de
Vlamingen kiest voor de geel-zwarte vlag en 1/3de voor
de gekleurde.Vraag
die je kan stellen: hoe democratisch was het besluit
van overheid, want tegen de meerderheid van het volk
in?
- Een argument door sommige gebruikt om tegen het gebruik
van de Geel-Zwarte vlag te zijn is het feit dat het Vlaams
Belang
ze gebruikt. Korrect is ze ‘ook’ gebruikt.
Maar deze lieden moeten zich dan wel realiseren dat ook
de N-VA
ze gebruikt. En als dat een argument zou zijn wat dan
met de Franse vlag want ook het Front National (Franse
partij
die vergelijkbaar is met het Vlaams Belang) gebruikt
ze in Frankrijk!
Besluit:
- De twee Vlaamse vlaggen hebben alle twee voldoende
argumenten om het symbool van Vlaanderen te zijn en te
blijven. Dat de overheid een keuze heeft gemaakt voor de
driekleurige
is een beetje vreemd, het Geel-Zwarte paard waarmee de
strijd werd gevoerd kreeg immers de haver niet, maar is
op zich
geen fout. Wel zou het misschien beter zijn dat de overheid,
bij haar keuze blijvend, uiting zou geven van respect
en erkenning voor de strijdvlag die zorgde voor het tot
stand
komen van diezelfde overheid.
- Het is zeer gevaarlijk een
vlag verantwoordelijk te stellen voor wat de dragers
ervan onder die vlag deden. Zeker zijn er enkel uitzonderingen
maar als dit de regel zou worden dan vrezen we dat geen
enkel
van de bestaande landsvlaggen nog kan gevoerd worden
want onder al die vlaggen zijn er oorlogen, wreedheden
en misdaden
gebeurd.
- Vlaanderen Vlagt gaat uit van ‘de twee
vlaggen behoren het volk’. Zij moeten zelf kiezen.
Daarom dat Vl² dan ook met een dubbelvlag, een Geel-Zwarte
en een Gekleurde boven elkaar, werkt. Waarmee we symbolisch
duiden dat de keuze aan de Vlaamse burgers is.
|
